Avrupa’da yaşayan göçmen emekçilerin sesi yasanacakdunya.net

Kapitalizm öldürür

Başlıktaki yalnızca bir slogan değil.

Hemen hergün yeni bir örneğine ya tanıklık ettiğimiz ya da hiç farkında olmadan kurbanı edildiğimiz kar güdümlü dejenere mataların en uç örneklerinden birinin yaratacağı etkinin yalın tanımıdır.

Serap Güngör adlı ev kadını bir manavdan satın aldığı ve ilk bakışta canlı kırmızı görünüşüyle tazeliği konusunda son derece ikna edici olan domatesi kestiğinde fotoğraftaki görüntüyle karşılaştı.

Normalde çekirdeklerinin olması gereken içinde neredeyse 8-10 cm. uzunluğunda ve artık fidelik kıvama gelmiş filizler oluşmuştu.

Elbette kullanılan hormonların sonucu ortaya çıkmıştı bu sofralık. Ancak henüz olgunlaşmamış bir çekirdeği bile böylesine “kendinden geçirip” patlatacak kadar yoğun kullanılan hormonlar için de uyarıcı bir örnektir.

Kar için üretim demek olan kapitalizmin mümkün olan en kısa sürede metaları pazara ulaştırma ve bunu giderek kısalan çevrimlerle tekrarlama yarışı işte bu sonuçları yaratıyor. Kısaca tüketici diye kodlanan ama her seferinde azalan ücretlerle hep daha ucuzuna mahkum edilen fabrikaların, atölyelerin ve tarlaların işçilerine kelimenin gerçek anlamında zehir satılıyor. Üstelik tüketenin genetik yapısını bozarak çocuklarına hatta torunlarına kadar taşınacak bir zehir.

Bu ve benzeri sayısız gelişmeyle birlikte 1 Mayıs şiddeti ve örgütlenme düşmanlığı anlaşılır olmaktadır.

Örgütsüz işçi mahkum edildiği ücret köleliğini biraz olsun “tahammül sınırlarında tutabilmek için” ucuza hep daha ucuza yönelmek zorunda kalırken hem kendisinin hem de ailesinin ve bir bütün olarak mensubu olduğu sınıfın ödeyeceği bedel büyür. Kapitalistler de bu büyüyen bedelle şişerler. Velhasılı bu bilinçli bir süreçtir.

Hergünkü iş sürecinde, makinalatın başında işçinin hayatı demek olan emek gücünü emen kapitalistler karşılığında ancak ölmeye yetecek kadar bir ücret öderler. Yaşamla ölüm arasındaki fark ise bilançoların kar hanelerine yeni sıfırlar olarak sıralanır.

Bol sıfırlı bilançolarla satın alınan devlet gücü de işçiye 1 Mayısta olduğu gibi hırsla saldırır, Kürd’ün kafatasını otomatik silahın kabzasıyla parçalar.
Yeterki biraraya gelmesinler. Öldürücü sömürüye, özgürlük ve hak yoksunluğuna karşı seslerini yükseltmesinler.