Avrupa’da yaşayan göçmen emekçilerin sesi yasanacakdunya.net

Temizlik işçileri yine sokaktaydı!

Temizlik işçilerinin grevleri 20 Ekim’den buyana devam ediyor. IG Bau sendikasıyla patronlar 28 Ekim’de tekrar bir görüşme yapacaklar. Eğer anlaşma sağlanmazsa süresiz greve devam edecekler. Bugün Kuzey NRW temizlik işçileri Duisburg’da sokaktaydılar. Saat 14.00’da DGB (Almanya Sendikalar Birliği) binasının önünde eylem başladı ve eyleme yaklaşık 500 işçi katıldı. Eylemde daha çok “Yaşasın enternasyonal dayanışma” sloganı atıldı.

Eylemde sendikanın NRW Başkanı şunlara değindi: Yarın yapılacak görüşmelerde istediğimiz verilmez ise grevlerimize devam edeceğiz. Anlaşma sağlanırsa grevler son bulacaktır. Fakat biz biliyoruz ki, daha işin başındayız, yarın taleplerimiz kabul edilmeyebilinir. Fakat biz bu konuda netiz ve kesinlikle yüzde 3’ü kabul etmeyeceğiz.

Konuşmanın ardından belediyeye doğru yürüyüş yapıldı. Belediyenin önünde sembolik olarak işçiler Hartz IV’de kayıt oldular ve bu kayıtlar Belediye Başkanı Adolf Saurland’a verildi. CDU’lu Belediye başkanı, “Ben bu konuda tarafsız olmalıyım sizde haklısınız işverenlerde haklı.” diyerek patrondan yana olduklarını bir kez daha işçilerin önünde açıklamış oldu.

Eylemde daha sonra şehrin işlek caddelerinden geçildi, sembolik olarak caddeler süpürüldü ve tekrar DGB’nin önüne gelindi.

Eyleme katılan işçilerle yaptığımız röportajı yayınlıyoruz:

Aynur Öztepe (Köln – Yaşlılarevi temizlik işçisi)

Bu işyerinde bir yıldır çalışıyorum. Sendikaya da yeni üye oldum. Saat ücretlerimizi düşürmek istiyorlar. Şuan 8,7 alıyoruz. Bu parayla geçinemiyoruz ki şimdi de 5,71 veriyorlar heralde dilenmemizi istiyorlar. Hakımızı aramak için buradayız. Eğer taleplerimiz kabul edilmezse bu koşullarda ben çalışmam. Çıkarım işten. Eyleme katılmaları için başka arkadaşlara haber verdim. Kimi fabrikada çalışanların bu grevde haberleri yok dolayısıyla bugünki eyleme katılamadılar.

Meryem Boz (Köln – Yaşlılarevi temizlik işçisi)

Eğer talepler kabul edilmez ise malesef ben çalışmak zorundayım. Eşim çalışmıyor, dört çocuğum var ve en belalısı oturum sorunum var. Ben mecburum çalışmaya. Özellikle biz yaşlıların odalarını ve kaldıkları yerleri temizliyoruz. Çok kirli yerler buraları temizlemek, hem zor hem dayanılacak gibi değil, ama mecbur kalıyoruz. Başka ne yapabiliriz? Meslek yok, dil yok. Bu yaştan sonra da bunları yapabilecek durumumuz yok. Belki bugün bu taleplerimizi kabul etmeyebilirler. Ama en azında bugün mücadele edip yarın bu işte çalışacaklar iyi koşullarda çalışırlar.

Emine Kuşin (Köln – Yaşlılarevi temizlik işçisi)

Ben 60 yaşındayım. Emekliliğim gelmiş. 22 yıldır temizlik işinde çalışıyorum, 11 yıldır da bu işyerinde çalışıyorum. Artık bu işlerde çalışmaktan her tür hastalığa kapıldık. Açıkcası ben emeklilikte belli haklarım olsun diye katılıyorum bu grevlere. Emekli olunca birton hastalık kapıda nasıl tedavi olacam, bana kim bakacak. Biraz mecburen katlanmak zorundayım, şimdi çalışma saatlerimizi düşürdüler. Önceden bir odayı yarım saate temizliyorduk, çimdi 15 dakikaya düşürdüler. Bu odaları maskesiz, özel kıyafet giymeden yapamayız, bunları giymek zaten 15 dakikamızı alır. Temizlik mi yapalım? Temizlik kıyafetlerini mi giyelim? Bazen kıyafetleri giymeden temizlik yapıyoruz. Buda bir ton bulaşıcı hastalık demektir.

Naci Yanık (Düsseldorf- Havaalanı işçisi)

Bu grevle işçiler arasında birlik beraberlik yaşandı. Bu çok önemli. Çünkü bu birlik olmazsa grevin anlamı da olmaz. Hakımızı da alamayız. Dil, ırk, renk ayrımı yapılmadan herkes katılmaya çalıştı bu grevlere. Mesela 64 yaşında bir kadın işçi grevlere, eylemlere katılmaya çalıştı. Mecbur artık bıçak kemiğe dayandı. Yapacak birşeyimiz kalmadı. Yoksulluk sınırının altında yaşıyoruz ve hiç kimse bizi görmüyor. Artık bizleri görmelerini istiyoruz. TİS artık kalktı ortadan. Patronlar isterse artık saat ücreti olarak 3 Euro’ya dahi çalıştırabilir. Kölece çalışıyorduk daha da beter çalıştırıp ücretlerimizi de vermek istemiyorlar. Buna dur demek gerekiyordu ve bunun için şimdi buradayız. Biz kazanıncaya kadar mücadeleye devam edeceğiz. İşçilere iyi anlatıldığında eylemlere katılıyorlar. Hepside biliyorki ekmeğimizin peşindeyiz.

Başak Aybay (Bergeschgladbach- Okul işçisi)

İlk kez böyle bir eyleme katıldım. Fakat katılım az. İnsanların katılmamalarının nedeni bence, işten atılmaktan korkuyorlar, polisten korkuyorlar diye düşünüyorum. Taleplerimizin kabul edilmesi umudundayız. Ama bence kabul edilmeyecek. Çünkü bir günlük grevle ne yapılabilinir ki? Bugün işe gitmedim ama yarın gideceğim. İşyerleri bir günlük grevde hiç etkilenmez. Hele bir hafta işe tüm arkadaşlarla gitmeyelim bakalım nolacak. Asıl o zaman belki kabul ettirebiliriz. Bir ay önce okulda grev yapacaktık, patron bütün işçileri tehdit etti işten atarım sizi dedi. Olayı sendikaya bildirdik. Hiç birşey yapılmadı. Bugün ancak çıkabildik greve.

Siyaset Ağsakal (Duisburg- Üniversite/Ustabaşı)

Benim saat ücretim normal işçilerden daha yüksek. Fakat onlara dayanışmada bulunmak için geldim. Ben kendi işçilerime özellikle bu greve katılmalarını söyledim ve beraber geldik. Aldıkları ücret gerçekten çok düşük. Umarım bu grevler bir ses getirir ve talepleri kabul edilir. Tabi ki şunlar da önemli; Çalışma koşullarının düzeltilmesi, asgari ücretin 10 Euro olması, temizlik malzemelerinin temin edilmesi, altı ayda bir sağlık kontrollerinin yapılması, bunlar da dillendirilmeyen konular. Bunların da yerine getirilmesi gereklidir.