Avrupa’da yaşayan göçmen emekçilerin sesi yasanacakdunya.net

Stuttgart 21, kazan kaynıyor

Yine Cuma günü saat 18.00’de Stuttgart 21 projesine karşı yaklaşık 16 bin kişi Stuttgart Garı’ndan Schloss Meydanına yürüdü. Yürüyüş bir sessizlik ortamı içinde geçti. Bu sefer diğer yürüyüşlerden farklı olarak yüzlerinin yarısı beyaza boyalı siyah giysili kişiler dikkati çekti. Sessizlik yürüyüşünde slogan yine “Her şey söylendi fakat duyulmadı” idi.

Öte yandan şimdiye kadar miting ve yürüyüşlere katılmayan Attac ve benzeri gruplar da göze çarptı. Her zaman ki gibi Yaşanacak Dünya aktivistleri de eylemlerde yerini aldı. Eylem yine yoğunlukta Stuttgart’ın orta kesimini temsil eden kitlenin güdümünde gerçekleşti. İşçi sınıfının ve Sendikaların eyleme destekleri hemen hemen yok gibi ya da aktivist bazı kişilerin bireysel katılımlarından ibaretti.

Yeşiller Partisinden Parlamento Grup başkanı Renate Künast yaptığı konuşmada; “Stuttgart 21 projesi ve Ulm hattının yeniden inşası diğer projelerden çok pahalı bir proje olduğunu, bu yüzden finanse edilmemesi ve durdurulması gerektiğini belirtirken yeşiller olarak Berlin’de bunu gündeme getirerek hükümeti bu konuda ikna etmeye çalışacaklarını bildirdi. Öyle ki Eylül ortalarında 2011 yılının bütçe müzakereleri başlayacak ve orada da bu proje için paranın yetmeyeceği açıkça görülecektir” dedi.

Yürüyüşü organize eden Park Koruyucuları (Parkschützer) sözcüsü Matthias Hermann ise “Siyah elbiseliler Ortaçağ’daki öncüleri örnek aldılar, bugün ise Stuttgart 21 Veba salgınına karşı uyarıdalar. Bu suskunlukla şunu belirtmek istiyoruz: Bütün karşı argümanlar masaya yatırılsın, proje hakkındaki var olan raporlar sorgulansın” dedi.

Meselenin sadece orta sınıfın bir meselesi gibi algılatılması ve hatta 18 Ağustos’ta Stuttgart Garı’nın önündeki tel bariyerlerinin açılıp garın kuzey binasının geçici işgali, meseleyi sahiplenmek isteyen orta sınıf öncülerini/sözcülerini bir hayli telaşa soktuğu görülüyor. Hatta onların kızıllar olduğunu söyleyenlerin de çıkması, diğer grupların ve emekçilerin dışlandığını gösterir niteliktedir.

Öyle ki Stuttgart tarihinde ilk olarak sokaklara çıkan, aslında suya sabuna da fazla dokunmak istemeyen orta sınıf bu ani hamleleri çok tehlikeli buluyor. Farklı organizasyon ve gruplarla mücadele birliği konusunda herhangi bir çalışma ve adım atmamış olmaları mücadelenin başarıya ulaşmasında bir yanının işlevsizleştirildiği yönündedir.

Miting ve yürüyüşler hemen hemen her gün devam ediyor, katılımın giderek güçlü bir seyirde olması umut verici gibi görünüyor. Önümüzdeki günlerde duruş ve tavırların daha sert ve net olacağı açık.