Avrupa’da yaşayan göçmen emekçilerin sesi yasanacakdunya.net

Fransa: 2,5 milyon emekçi sokakta

Fransız emekçiler bir kez daha tek vücut olup haykırdı: “Neoliberal saldırıya geçit yok”

Ülkede ulaşım büyük ölçüde aksarken, işçiler şalteri indirdi, postacılar mektup dağıtmadı, öğretmenler derslere girmedi, öğrenciler okula gitmedi, yargıçlar davalara bakmadı… Emeklilik yaşının yükseltilmesine karşı 24 Haziran‘da yapılan bir önceki greve göre katılım, -hem greve hem de yürüyüşlere katılım oranı olarak- ikiye katlandı.

Paris’te 300 bin kişi yürüdü

Yürüyüşlerin en kitleseli başkent Paris‘te olanıydı. Republique (Cumhuriyet) Meydanı‘ndan saat 14.00′de başlayan eylem, Nation (Ulus) Meydanı‘nda son buldu. 300 bine yakın işçi ve emekçinin katıldığı yürüyüş şehrin sokaklarına sığmadı. Öyle ki, iki ayrı koldan yürünmesine rağmen, saat 18.00′de hala toplanma alanında yürümeyi bekleyen binlerce emekçi vardı.

Yürüyüşe CGT (Genel İşçi Konfederasyonu), CFDT (Fransa Demokratik İşçi Sendikaları Konfederasyonu), UNSA (Ulusal Otonom Sendikalar Birliği), CFE-CGC (Fransa Genel Kamu Sendikaları Konfederasyonu), FO (İşçi Gücü), FSU (Sendikalar Birliği Federasyonu), SUD (Demokratik Dayanışma Birliği), Solidaries (Dayanışma), UNL (Ulusal Liseliler Birliği), UNEF (Fransa Ulusal Öğrenci Birliği) adlı sendikalar ile NPA (Yeni Antikapitalist Parti), PS (Sosyalist Parti), PCF (Fransa Komünist Partisi) gibi partiler, kağıtsızlar ve çok sayıda kitle örgütü katıldı. Eylemin asıl gövdesini ise CGT ve CFDT sendikaları oluşturuyordu.

Başkentte örgütlü olduğu tüm bölgelerden katılım sağlayan CGT, tek başına ayrı bir koldan yürüdü. Diğer kolun ağırlığını ise CFDT sendikası oluşturdu. CFDT belki de bugüne kadarki en geniş katılımı sağladı. Sendika kortejinin başı Bastille Meydanı‘nı geçmişken sonu hala Republique Meydanı’ndaydı. (Yaklaşık 2 km.) Aynı durum CGT için de, üstelik fazlasıyla geçerliydi.

Ülke çapında 2,5 milyon

Fransa çapında ise kimilerine göre 2,5 milyon, kimilerine göreyse 3 milyon emekçi sokaklara çıktı. Paris’ten sonraki en kitlesel eylem, ülkenin güneyindeki Marsilya‘da gerçekleşti. Sendikalara göre Marsilya’da yapılan yürüyüşe 200 bin emekçi katıldı.

Lyon‘da 35 bin, Rennes‘de 50 bin, Bordeaux‘da 100 bin, Caen‘da 25 bin, Lorient şehrinde de 20 binden fazla emekçi sokaktaydı. Ülkenin diğer şehirlerinde yapılan eylemlerde de onbinlerce emekçi yer alarak, emeklilik yaşının yükseltilmesine karşı ses verdi.

Sendikalar: “Geçit vermeyeceğiz”

Eylemden sonra açıklama yapan sendikalar, emeklilik yaşının yükseltilmesine izin vermeyeceklerini belirtirken, Cumhurbaşkanı Sarkozy bildik martavalı okudu. “Tasarıdan geri adım atmayacağım” diyen Sarkozy’ye, milyonlar olup alanlarda yanıt veren emekçilerden sonra sendika başkanları da eylem sonrasında cevap verdiler.
Ülkenin en büyük işçi sendikası olan CGT Başkanı Bernard Thibauld

eylemin büyüklüğü, Sarkozy’nin önümüzdeki saatlerde bu durumu düşünmesine neden olacaktır. Hiçbir hükümet bu büyüklükteki seferberliği hafife alamaz. Üstelik, bu daha başlangıç. Yasa tasarısı geri çekilmezse eylemler büyüyerek devam edecek

dedi. Diğer sendika başkanları da mezarda emekliliği kabul etmeyeceklerini söyleyerek, mücadeleye sonuna kadar devam edeceklerini belirttiler.

İşçiler, memurlar, öğrenciler…

Dünkü eylemlerin en dikkat çekici noktası, işçisinden memuruna, öğrencisinden ev kadınına kadar çeşitli toplumsal sınıf ve katmanların biraraya gelişiydi. Üç kuşaktan eylemciler, Fransa’da beş yıl önce geçirilmeye çalışılan CPE saldırısında olduğu gibi yine alanlarda buluştu. Bu, Fransız işçi ve emekçilerin güçlü örgütlülüğünü ve diri duruşlarını gösterdiği kadar, neoliberal saldırı yasasına karşı oluşan duyarlılığın ve mücadele azminin de göstergesi. Yürüyüşte onbinlerce eylemcinin “bu bir sınıf savaşıdır” dövizlerini taşıması, emekçilerin girilen mücadeledeki duruş yönüne ve bilinç açıklığına işaret ediyor.

Fransız burjuvazisi, “altın çocuğu” Sarkozy üzerinden “geri adım atmayacağız” diyor. Uzun bir süre atmayacakları da kesin. Zira, emperyalist rekabette rakiplerine göre hayli geriden seyreden Fransız burjuvazisinin emeklilik yaşının yükseltilmesi başta olmak üzere, eğitim ve sağlığın özelleştirilmesi, çalışma saatlerinin uzatılması, esnek çalışmanın oturtulması gibi bir dizi saldırıyı geçirme zorunluluğu var. Yoksa kan kaybı artacak. Üstelik, bu saldırıları 2 yıl sonra gerçekleşecek Cumhurbaşkanlığı seçimlerinden önce geçirmek zorunda. Çünkü önümüzdeki seçimlerde Sarkozy’nin (dolayısıyla sağ cephenin) kazanma şansı her geçen azalıyor. Yani zaman az!

Burjuvazinin bu sıkışıklığı, önümüzdeki kısa süreçte ülkedeki sınıf savaşımını ister istemez yükseltecek. Emek cephesi 24 Haziran eylemindeki kitleselliği ikiye katlayarak, izin mevsimi sonrası mücadeleye oldukça yüksek bir giriş yaptı. Moraller yükseldi, mücade azmi arttı, kazanma inancı tırmandı.

Fakat, bu “pilavın daha çok su çekeceği”de ortada! Burjuvazi bu saldırıdan kolay geri adım atmayacak. İnişli-çıkışlı, saldırılı-geri çekilmeli uzun bir süreç olacak. Emek cephesi bu diriliğini, kitleselleğini, birleşik mücadelesini ve net duruşunu sergilemeye devam eder, burjuvazinin muhtemelen önümüzdeki kısa süreçte deneyeceği içerden bölme politikalarını da boşa çıkartırsa, Sarkozy’nin tüm o “geri adım atmayacağız” naralarını -aynı CPE döneminde olduğu gibi- gömer ve kazanır.

Fransa’da emekle sermaye arasındaki mücadele yükselerek devam ediyor…