Avrupa’da yaşayan göçmen emekçilerin sesi yasanacakdunya.net

Öfke sokakta!

İngiltere’de “sokaklar bizimdir” diye haykıran öfkeli kalabalıklar Londra’nın Tottenham bölgesinden sonra Liverpool, Birmingham gibi başka kentleri de sarmış durumda. Dün itibariyle (10 Ağustos) gözaltına alınanların sayısı 500‘ü aştı. Londra’daki öfke patlamasının üçüncü gününde bir kişi polis tarafından vurularak öldürüldü. 4 gündür devam eden gösterilerde caddeler, sokaklar, arabalar, devlet binaları, mağazalar ateşe veriliyor, polis karakolu yakılıyor, satış mağazaları yağmalanıyor, polisle kıran kırana çatışılıyor…

Sisteme karşı en hoşnutsuz kesimlerin birikmiş öfkesini patlatan faktör siyah bir gencin arabasının durdurularak polis tarafından öldürülmesi olmuştu.

Tottenham, siyah nüfusun ve göçmenlerin yoğun olduğu, işsizliğin ve yoksulluğun en ağır yaşandığı, dolayısıyla kapitalist krizlerin etkilerinin en yoğun hissedilmesinin şaşırtıcı olmadığı bölgelerden biri. Burası aynı zamanda, her iş için 54 kişinin başvuru yaptığı, hükümetin bütçedeki açığı kapatmak için kemer sıkma programından en çok nasibini alan yerlerden biri. Temmuz ayında, borcu bütçesinin yüzde 80′ine ulaşan İngiltere’de, hükümetin emeklilik koşullarını ağırlaştıran saldırı paketine karşı tarihinin en büyük genel grevlerinden biri yaşanmıştı. Derinleşen krizin doğrudan işçi sınıfını vuran yönünün açığa çıkmasının hemen ardından geldi son öfke patlaması. Krizin faturasının proletaryaya ödettirilmeye çalışılmasıyla ortaya çıkan karşıt hareketin bununla sınırlı kalmaması, daha çok işsiz kesimleri oluşturan “öteki” ezilen sınıfların da hareketine yol açması kapitalist krizin diyalektiğinde vardır. Kapitalist dünyayı saran borç krizinin dönüp “reel üretim”de daha keskin düşüşlere yol açarak hem proletarya hareketini hem de diğer emekçi kesimlerin sisteme karşı tepkisel hareketlerini birbirini güçlendirecek şekilde ilerletmesinin koşulları bu diyalektiğe uygun olarak artacaktır. İngiltere’de yaşanan genelde emperyalist kapitalizmin yapısal krizinin özelde Avrupa’nın yaşadığı krizin derinleştiği kesitte bütün bu etkenlerin bir araya gelmesiyle içiçe geçen bir yığın çelişkinin yol açtığı -fitili ateşleyen her ne olmuş olursa olsun- bir öfke patlamasıdır!

Açıklanan son verilere göre İngiltere ekonomisi son 3 ayda sadece binde 2 büyüdü. 2008’deki krizden bu yana İngiltere’ye yapılan yabancı yatırımlarda yüzde 75 azalma var. İngiliz sanayi üretimi 2009 Ağustos’unda 2008 krizi öncesindeki en yüksek düzeyinin yüzde 85’ine düşmüştü. 2010 Aralık’nda yaklaşık yüzde 90’ına çıkmış olsa da sanayi üretimi kriz öncesi seviyeye ulaşamamıştı. Bu aslında başta Avrupa olmak üzere tüm kapitalist dünya için geçerli bir durumdur. 2008 mali krizi sonrasında sanayi üretimi göreli bir yükseliş yaşamışsa da kriz öncesinin en yüksek seviyesine bir türlü ulaşamamıştır. İngiltere’yi yangın yerine çeviren ve günlerdir süren militan eylemlerde, bir yandan polisle daha yaygın ve daha çok sayıda bölgede çatışmalar yaşanırken, hükümet bir yandan da göstericileri “çete” ilan ederek “cezalandırılacakları” tehditleri savuruyor. Bu arada burjuva kesimlerden “bütçe açığı küçültülmeli ama bu yapılırken daha fazla esneklik gösterilebilir”, “borç ödemelerine değil büyümeye ağırlık verelim” sesleri de duyulmuyor değil!

Patlayan öfkenin yol açtığı hareketin daha da yaygınlaşmasını engellemeye dönük bu tür bir yönelimden ziyade hükümetin ve polisinin daha da saldırganlaşacağı beklenmelidir. Esas soru şudur; daha ziyade işsiz ve “en alttaki” emekçilerin hareketiyle, hükümetin ekonomik saldırı paketine bir süre önce 24 saatlik genel grevle yanıt vermiş İngiliz proletaryasının hareketi birleşebilecek mi? Özelde Avrupa’da genelde dünyada emperyalist kapitalizmin krizinin seyri bu dinamiklerin buluşma zeminini genişletecektir. Öyle böyle değil; uluslararası mali sermayenin krizi bu defa da öteleme olanakları oldukça azalmıştır. Bu bakımdan işçi sınıfının süreci daha hazırlıklı karşılamasının son derece önemli olduğunu bilelim!